O Comité Central da FPG quere mostrar a súa solidariedade inquebrantábel e o seu apoio absoluto aos traballadores e traballadoras do metal que, rematando xuño, levan xa vinte días de folga, sendo o conflito obreiro máis longo rexistrado no Estado español durante o ano 2009.

 

A Folga do Metal de Pontevedra non é un conflito provincial nin un conflito que estea limitado ao metal, a Folga do Metal é un conflito de clase e un conflito galego. A patronal tivo isto ben claro xa durante a xestación do que logo foi unha folga. A patronal non tiña outra intención que axeonllar ao metal como aviso contundente á clase obreira. O obxectivo non é outro que demostrar quen manda e quen obedece no capitalismo: o proletariado ten que ser o escravo e os galegos e galegas debémoslle submisión a España.

 

O Comité Central da Frente Popular Galega quere expresar logo de finalizado o proceso electoral europeo no que sete camaradas concorreron dentro da listaxe de Iniciativa Internacionalista – A Solidariedade entre os Pobos (II-SP):

 

1. O noso profundo agradecemento polas mostras de apoio mantidas ao longo desta campaña polas diferentes organizacións políticas e sindicais, colectivos e militantes sen filiación política, que co seu apoio fixéronlle fronte ao intento de ilegalización do Estado español.

 

A partir das 19:00 h. na Praza da constitución de Vigo comezará o Acto de Fin de Campaña da Iniciativa Internacionalista en Galiza: poesía e música acompañarán a militantes sindicais, activistas en defensa da terra, compañeiros de Euskal Herria e integrantes do grupo galego de apoio á Iniciativa que realizarán distintas intervencións. Pechando o acto falará o compañeiro Xosé Luís Méndez Ferrín, número 6 da candidatura.

 

Estades todas e todos convidad@s! Adiante coa Iniciativa Internacionalista!

 

Donas e señoras, compañeiras e compañeiros,

 

Constitúe para min unha honra poder dirixirvos a palabra neste Ateneo que foi desde a súa fundación ate hoxe un fogar de liberdade, mesmo en épocas de oprobio. E de facelo na cidade na que nacín, da que me levaron na infancia, á que sempre regresei para remover as propias cinsas e me encontra comigo mesmo. Nacín, si, en Ourense, en días de morte e horror e os disparos abalaron o meu berce e eiquí din os meus primeiros pasos cando todo era silencio e sombra, polo que me convirto nun candidato, igual que Alfonso Sastre, que non pode ser separado do máis duro e incomodante da memoria histórica.

 

Ao termo da segunda guerra mundial comezou a Guerra Fría. En canto a URSS e as democracias populares establecían o Pacto de Varsovia e logo o Comecon. Albania e Iugoslavia, países tamén socialistas, dotábanse de réximes tamén socialistas pro independentes. Esta era unha Europa.

 

Ao mesmo tempo, os estados da Europa Occidental, a excepción de uns poucos neutralistas, aceptaron a tutela norteamericana e robustecéronse no capitalismo. Norteamérica pasou a protexer a continuidade dos fascismos español e portugués polas garantías de anticomunismo que lle fornecían. Nos restantes países occidentais os EEUU fundaron unha férrea alianza militar antisoviética e anticomunista chamada NATO. Alentaron tamén a construción dunha Europa Occidental unida economicamente e mesmo politicamente sobre bases capitalistas e defrontada ao Leste. Primeiro foi a Comunidade do Carbón e do Aceiro, logo Mercado Común e finalmente a Unión Europea e a moeda única. Esta é outra Europa.